Odwodnienia liniowe
Budynek na planie prostokąta, murowany, tynkowany, bielony, ocokołowany. Dach dwuspadowy, kryty dachówką ceramiczną - holenderką. Elewacje w układzie ramowym, jednokondygnacyjne, zwieńczone gzymsem uskokowym, alternowane płaskimi pilastrami o gładkich trzonach. Elewacja frontowa pięcioosiowa, niesymetryczna. Na środkowej osi drzwi wejściowe w płytkiej wnęce zamkniętej łukiem odcinkowym. Drzwi drewniane, poprzedzone kamiennymi schodkami. Elewacja tylna siedmioosiowa. Elewacja szczytowa dwuosiowa, z trójosiowym szczytem. Okna oddzielone pilastrami posadowionymi na gzymsie parapetowym.Okna krosnowe - W oknach typu krosnowego rama okienna(oboknie) składa się odwodnienia liniowe całym swoim obwodzie z jednego elementu o przekroju prostokątnym, ustawionym w otworze okiennym w ten sposób, że dłuższy bok przekroju jest prostopadły do muru. Tak wykonane oboknie nosi nazwę krosna.Okna krosnowe są wykonywane przeważnie jako szklone pojedynczo, są stosowane jedynie do poddaszy i piwnic, ponieważ mają mierną wartość izolacyjną, zarówno termiczna i akustyczną
Akwedukty, budowla doprowadzająca wodę ze źródła położonego odpowiednio wysoko, stosowano już w II tysiącleciu p.n.e. — istniały one np. w Knossos (Kreta, ok. 2000 p.n.e.), w Gezer (Palestyna, ok. 1900 p.n.e.), w Mykenach (Grecja, ok. 1200 p.n.e.). Większość tych akweduktów prowadzono pod ziemią tunelami, aby — nie zauważone przez nieprzyjaciela — zapewniały twierdzom zaopatrzenie w wodę podczas oblężeń (m.in. w Gezer czy w Jerozolimie ok. 700 p.n.e.). Magnatka wnuka laicko oznacza stylistyczne przekonania.